26 november 2011 12:00
Elf wedstrijden, elf gewonnen. En hoe! Zelfs de wekenlang gevreesde wedstrijd tussen ONA E3 en Uchta E2 uit Ochten werd vrij gemakkelijk gewonnen met 10-1. Die twee clubs waren na 8 wedstrijden op dat moment de nummers 1 en 2 van de competitie met evenveel winstpunten.
De week ervoor werd nog moeizaam een 7-3 overwinning behaald tegen het op papier veel zwakkere Bennekom E13. Dat was ook echt een wedstrijd waarbij trainers Tom de Bruin en Claudius van de Vijver met gekromde tenen aan de kant hebben gestaan, en dan niet van de kou. Tegen Uchta deed de frisse ploeg het matige spel tegen Bennekom weer snel vergeten. Na de eerste prachtige treffer van goalgetter Lucas vlogen de ballen er vlot achter elkaar in. Het gebied rond de moeilijk passeerbare keeper Ivan werd goed afgeschermd door een prima samenwerkende verdediging. De achterhoede is vrijwel alle wedstrijden van constante kwaliteit geweest. De keepers wisselden regelmatig, maar wisten zich altijd gesterkt door het bijtertje Romée, die door elke tegenstander werd onderschat. Eén wedstrijd mocht ze het een helft als spits proberen, en wist toen ook tot twee keer toe te scoren. Dus heeft ook uiteindelijk iedereen dit seizoen het doel van de tegenstander gevonden.
Het resultaat: een onwaarschijnlijke totaal aantal van 133 doelpunten. Aan de kant van ONA gingen er slechts 18 in. Twee keer, tegen stadgenoot WAVV en tijdens de laatste toch nog lastige wedstrijd tegen RVW, hebben de kampioenen voor rust met 1-0 achter gestaan. Maar ze werden beide keren wakker in de tweede helft en wonnen, dankzij flitsende acties van dribbelaar Marlon, een buffelende William, slepende acties van Adrian, en de onvermoeibare en onmisbare schakels Jim en Mart. Ploeg en trainers konden zich ook alle wedstrijden puur op het spel richten, want buiten de lijnen werden alle regelzaken vóór, tijdens en na de wedstrijden vlekkeloos afgehandeld door Saskia.
 |
 |
Die laatste wedstrijd, kampioen waren de heren en dame al, maar toch waren er wat zenuwen. En zo kon het dan gebeuren dat je ineens een 1-0 achter staat. Dat was even wennen. Niet dat er geen kansen waren voor ONA, de ballen vlogen links en rechts voor het doel van RVW, maar ze gingen er niet in. Dat leek vooral te komen doordat het mooie samenspel dat we in de vorige wedstrijden hadden gezien even ver te zoeken was. Na de rust ging ONA er een stuk frisser tegenaan (met dank aan de trainers) en werd er weer gevoetbald. Jammer dat de keeper van RVW steeds in de weg stond. Uit welke hoek de bal ook kwam, steeds stond die keeper daar. Heel frustrerend. Maar dan gebeurde het toch...een goal voor ONA. Hè, hè, eindelijk: ONA leek het gat gevonden te hebben. Een mooie goalreeks volgde. Eindstand 5-1.
Na door de voorzitter van het jeugdbestuur te zijn gefeliciteerd, ontvingen de spelers allemaal een beker! Tja, niet gek. Op de beker staat: "Ona '53 E3, Kampioen seizoen 2011-2012". Op naar de frietjes,en...de bekerwedstrijd van volgende week. Na dit glansrijke kampioenschap zou je misschien kunnen zeggen dat ONA in een verkeerde poule terecht is gekomen. Maar kijkend langs de lijn kan je ook concluderen dat alle spelers een topprestatie hebben geleverd. Ze zijn daartoe aangespoord door twee prettig fanatieke trainers met een heldere kijk op samenwerken en (vrolijke) discipline. Op de trainingen leerden de heren en dame naast samenspelen ook goed luisteren, en de aanwijzingen tijdens de wedstrijden werden dan ook moeiteloos opgevolgd en door het goede combinatiespel verzilverd.
Ook in de bekerwedstrijden die vóór de competitie plaatsvonden stond dit team na 3 wedstrijden bovenaan. Blijkbaar gaat het hier dus om een solide formatie. Het aardige is bovendien dat het plezier er af straalt: naast zwoegen wordt er ook samen gelachen, en binnen en buiten het veld kunnen de spelers het goed met elkaar vinden. Ze maken in alle opzichten waar wat ze zijn: een TEAM.
Hier kunt u de foto's bekijken, gemaakt door Gerard Vos
| Bron |
Ruud Verwaal en Willem de Bruijn |